এটি অব্যক্ত অনুভূতি










মোৰ মন কোঠালিত  
তোলপাৰ লগাই
সন্ধিয়া আকাশৰ
পোহৰ আৰু আন্ধাৰৰ
ছয়াঁময়া অন্তহীন আৱৰণে

ৰূপ বিস্ময়েৰে ভৰা
প্ৰকৃতিৰ এই আৱাহন
এটি অব্যক্ত অনুভূতি 
অনুচ্চাৰিত প্ৰতিধ্বনি
বিচিত্ৰ ৰূপ-তৰঙ্গৰ

চাই থাকোঁ হেঁপাহৰে
আতিথ্যৰ এই কবিতা

বাসনাৰ লক্ষ ঢৌ
দুলি ফুৰে মনত
এটি উষ্ণ আৱেগ হৈ

চোতালৰ ৰ’দালি অনুভৱত



চোতালৰ ৰ’দালি অনুভৱত 
এক শিহৰণ 
পাতৰ গুনগুননিত
দেও দি ফুৰিছিল মনত

আঁচল কঁপাই যোৱা বতাহজাকে
ধেমালিৰে যেন জুকাইছিল
মনৰ ভাববোৰ

পোৱা বেলাতে
মনৰ অশান্ত ঢৌৰ কম্পনত 
হৃদয়ৰ স্তৰে স্তৰে
বৈ যায় নুবুজা এটি ৰাগ

বুকুত ফুলা কহুৱাৰ
উখল মাখল ভাৱত
আগবাঢ়ি আহে
অন্তৰত ভৰি থকা অনুভূতিবোৰ

এই অনুভৱৰ সুবাসে
মোক উন্মনা কৰি 
সিঁচি যায় ৰিমজিম মাদকতা

ৰিণি ৰিণি  শুনো
বননিত আপোন সুৰত বজা
জীৱন তৰংগৰ মৃদু হিল্লোল


হূদয় উতলা বুকুত  
এটি আকুল উদাৰ সুৰ
ঢৌ খেলি আগুৱাই
ভাহি যায় বতাহত

গধূলীৰ ক্ষীণ পোহৰৰ আৰে আৰে














সময়বোৰ পাৰ হয়
অনুভৱ আৱেগৰ মাজেৰে 
অনাগত ভৱিষ্যতৰ দিশত

মনত দেওঁ দি ফুৰা 
ভাৱৰ চাঞ্চল্যৰ চলনাত
অতীতক জোকাৰি পেলোৱাৰ
হাবিয়াস জাগে

এক বিচিত্ৰ ছন্দৰ
জীৱন্ত হৈ উঠা শিহৰণ 
হেঁপাহেৰে আগবাঢ়ে

জীৱন-মৃত্যুৰ 
দুই পৰিসীমাৰ মাজত
হঠাতে নিবিড় হৈ উঠে
কিছুমান মুহূৰ্ত

সোঁতৰ চেৱে চেৱে
জোৱাৰ ভাটাৰ 
উঠা নমা ঢৌত
ভাহি ফুৰে 
চিনাকি অচিনাকি ভাৱৰ ছবি

তাৰ সুৰৰ লহৰে লহৰে
অনুভৱ কৰো 
দুৰন্ত গতিৰে ধাবমান সময়ৰ
ফেনিল উত্তাল
প্ৰতিধ্বনিৰ কোলাহল

অনুভৱ হয়
জীৱনৰ সময়বোৰ
উৰণীয়া ডাৱৰৰ দৰেই
পাৰ হৈ যায় লুকাভাকু খেলি খেলি

গধূলীৰ ক্ষীণ পোহৰৰ আৰে আৰে
এই অনুভূতিবোৰে
আঁক বাক কৰি যায় মনত

অন্ধকাৰত ডুব যাব খোজা
বেলিটোৰ শেষ পোহৰত
মগজুত উদ্ভৱ হোৱা
এই চেতনাৰ 
অজানিত খুদূৱনিত পৰি
চাই ৰওঁ
নিৰল সন্ধিয়াৰ
দিগন্তৰ আকাশত বিৰিঙি উঠা
শেষ ৰাঙলী আভা

নৱবৰ্ষৰ শুভকামনাৰে


















সময়বোৰ পাৰ হয়
ন-সৃষ্টিৰ সূচনা কৰি
নতুন জগত বিছাৰি

আগবাঢ়ে পূব প্ৰান্তলৈ
যাত্ৰাৰ অন্তিম বিন্দু বিচাৰি

বৈ যায় সময়
নিজ সুৰেৰে
অনুভৱৰ আৱেগত 
মৃদু স্পন্দন তুলি

পৰি ৰয় নিৰ্জ্জনতাত 
অতীতৰ বিননিবোৰ 

অনাগত ভৱিষ্যতৰ কল্পনাবোৰ
এক বিচিত্ৰ ছন্দেৰে 
জীৱন্ত হৈ উঠে

শিহৰণ জাগে  মনত
হঠাতে নিবিড় হৈ
মনত যেনি তেনি বগাই ফুৰা
এই ভাৱৰ আলিঙ্গনত

মনত দেওঁ দি ফুৰা 
চাঞ্চল্যৰ এই চলনাত
জীৱন্ত হৈ  উঠে
নতুন আশা

অতীতক জোকাৰি দলিয়াই
নৱবৰ্ষৰ সূৰুযক আদৰিবলৈ
হেঁপাহেৰে আগবাঢ়ে
বছৰৰ শেষ প্ৰান্তলৈ

এটি নিৰৱ সন্তুষ্টী









বতাহৰ গতিত
সোঁতৰ চেৱে চেৱে
জীৱন-সৃষ্টিৰ
উত্তাল তৰঙ্গৰ ঢৌ

ধৰণীৰ কোলাহল
আনন্দ উল্লাস 
আৰু এই মাটিৰ গান
চিনাকি সপোনৰ ছবি

প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো সুবাসত
সুৰৰ লহৰে লহৰে
অনুভৱ কৰো 
এটি নিৰৱ সন্তুষ্টী

ধাৰাষাৰ গতিৰে 
বৈ যায় শ্বাসেৰে
জীৱনৰ ত্বৰিত্‍  বিজুলী

ঠিকনা বিহীন এই মায়া
এটি স্পন্দন
এটি অনুভৱ 
এটি আকৰ্ষণ হৃদয়ৰ